امنیت اطلاعات

و دیگر هیچ ...

ادعای آلوده بودن صفحات دیفیس شده توسط داعس (هکر عربستانی)

سایت ITSN (پایگاه خبری امنیت فناوری اطلاعات) ادعا کرده که صفحات دیفیس شده در حملات  اخیر به وب سایت های ایرانی توسط هکر عربستانی با نام داعس، آلوده به اکسپلویتی بوده که احتمالاً از طریق فلش پلیر به روز نشده یا مرورگر آسیب پذیر، سیستم کاربر مراجعه کننده به وب سایت را آلوده کرده است. سایت هایی که صفحه دیفیس آنها طبق این خبر آلوده بوده اند شامل

پژوهش قوه قضائیه : http://adl.gov.ir
اداره کل حقوقی قوه قضائیه : http://edarehoquqy.ir
معاونت حقوقی قوه قضاییه : http://mh-gh.ir
اداره کل اسناد و امور مترجمان رسمی قوه قضائیه : http://ekfam.ir

می شود.

اگر این ادعا صحت داشته باشد، افرادی که صفحه دیفیس شده را مشاهده کرده اند باید کارهای متعددی از جمله تعویض سیستم عامل و تمام پسوردها را برای اطمینان انجام دهند.

+ افشین لامعی ; ٥:٤٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٤/٢۸
comment نظرات

ابزاری برای تست جعبه سفید لینوکس

Lynis ابزاری متن باز برای تست جعبه سفید سیستم عامل لینوکس و یونیکس است. ابزار در داخل خود سیستم عامل اجرا می شود، در نتیجه تست های وسیعی می تواند انجام بدهد.

+ افشین لامعی ; ۸:۳۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٤/٢٧
comment نظرات

آسیب پذیری خطرناک در گوشی های Xiaomi

یک آسیب پذیری در سیستم عامل گوشی های تلفن همراه محصول Xiaomi ، میلیون ها گوشی را در معرض دسترسی غیر مجاز از راه دور قرار داده است. Xiaomi یک برند بومی چین و سیستم عامل آن، یک پیاده سازی اختصاصی از اندروید است.

+ افشین لامعی ; ۸:۳٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٤/٢۳
comment نظرات

هک شدن اکانت مدیرعامل توییتر

اکانت مدیرعامل توییتر (Jack Dorsey) توسط گروه Ourmine هک شده.

+ افشین لامعی ; ٥:۱۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٤/٢٠
comment نظرات

افشای اطلاعات مشترکین ایرانسل

یک ربات تلگرام که با دریافت شماره تلفن همراه ایرانسل، مشخصات مشترک صاحب شماره از جمله شماره ملی، آدرس و غیره را ارائه می کرد و چند روزی در کانال های مختلف تلگرام تبلیغ می شد، مسدود شده است. مدیر روابط عمومی وزارت ارتباطات گفته این ربات مسدود شده و دیگر اطلاعات اشخاص را افشا نمی کند لذا " کاربران نگران نباشند".

باید ببینیم که آیا منشأ اطلاعاتی که این ریات به آنها دسترسی داشته، داخل سیستم ایرانسل بوده یا اینکه بر اساس یرخی شایعات، دیتابیسی خارج از شبکه ایرانسل وجود داشته که ربات به آن متصل بوده؟ اگر مورد دوم صادق باشد طبعاً هنوز جای نگرانی وجود دارد.

+ افشین لامعی ; ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٤/۱٢
comment نظرات

درس هایی از حمله به بانک مرکزی بنگلادش: هکرها در کمین سوئیفت

این یادداشت در شماره 69 ماهنامه بانکداری الکترونیک (خرداد 95) چاپ شده است (دانلود فایل)

در ماه فوریه گذشته هکرهای ناشناس با ورود به سامانه­ای در بانک مرکزی بنگلادش، نزدیک به 1 میلیارد دلار تراکنش از مبدأ حساب این بانک در فدرال رزرو نیویورک به حسابهایی در فیلیپین و سریلانکا انجام دادند. تنها چهار تراکنش از تراکنش­های درخواستی این نفوذگران، البته به ارزش 81 میلیون دلار، به صورت موفقیت آمیز انجام شد. مقصد نهایی این وجوه، کازینوهایی در فیلیپین بوده که تا زمان نگارش این متن نه از بازگشت وجوه خبری هست و نه از شناسایی نفوذگران. کازینوهای فیلیپین از قوانین ضد پولشویی مستثنی بوده و در نتیجه مقصد جذابی برای انجام اینگونه فعالیت­های غیرقانونی هستند. بعد از این کازینوها، پول­ها به حساب­هایی در بانک­های بین المللی منتقل شده است. ادعاهای متفاوت  و متناقضی از طرف های درگیر به خصوص بانک مرکزی بنگلادش و سوئیفت منتشر شده که هر یک دیگری را به قصور در این زمینه متهم می­کنند. همچنین اخیراً FBI اعلام کرده که احتمال می­دهد حداقل یک نفر از کارمندان بانک مرکزی بنگلادش در این سرقت سایبری دست داشته اند.  

در حالی که بیش از سه ماه از این رخداد گذشته، هنوز ابهامات متعددی در این زمینه وجود دارد و نتایج تحقیقات طرف­های درگیر به طور کامل منتشر نشده است. در آخرین ساعات نگارش این متن، سخنگوی سوئیفت از کشف دومین بانک قربانی این نوع سرقت آنلاین خبر داده و ضمن هشدار به مشتریان خود تأکید نموده که این دو مورد احتملاً بخشی ازیک کارزار جهانی علیه بانک­ها است که با همکاری شبکه­های نفوذگران بین المللی و همدستی احتمالی افرادی درداخل سیستم بانکی انجام می­شود. سوئیفت بدون اعلام نام بانک دوم که قربانی این نوع حمله شده است هشدار داده که شباهت­های فراوانی بین این مورد اخیر و موضوع بانک مرکزی بنگلادش وجود دارد.   

غلط املایی، منشأ لو رفتن سارقین!

فقط 81 میلیون دلار از یک میلیارد دلار تراکنش درخواستی هکرها در بانک مرکزی بنگلادش انجام شده و بقیه تراکنش­ها توسط بانک مرکزی بنگلادش با همکاری بانک­های واسط، متوقف شد. اما بنگلادشی­ها چگونه به این موضوع پی بردند؟ داستان از این قرار است که هکرها در یکی از درخواست­ها، تراکنشی به مبلغ بیست میلیون دلار به مقصد حساب یک نهاد غیر دولتی در سریلانکا به نام Shalika Foundation ثبت کرده بودند، اما به اشتباه از عبارت Fandation به جای Foundation در این درخواست استفاده شده بود. این غلط املایی، موجب مشکوک شدن کارگزاران Deutsche Bank شد و لذا آنها ضمن تماس با بانک مرکزی بنگلادش، درخواست ارائه توضیح در خصوص این تراکنش را دادند. در نتیجه مجموعه تراکنش­های هکرها شناسایی شد. بعداً مشخص شد که این تشکیلات سریلانکایی اساساً  وجود خارجی ندارد. همچنین فدرال رزرو نیویورک با مشاهده تراکنش­های سنگین به مقصد حساب­های خصوصی، ضمن بررسی آنها از ادامه این روند جلوگیری کرد.

اتهامات علیه سوئیفت

به گزارش رویترز، پلیس بنگلادش سوئیفت را متهم کرده است که سه ماه قبل از سرقت آنلاین 81 میلیون دلار از این بانک، سیستمی را به سوئیفت متصل کرده که بانک را در برابر این حمله آسیب پذیرتر کرده است. بنا به ادعای رئیس اداره تحقیقات جرائم پلیس بنگلادش که مسئولیت راهبری تحقیقات در این زمینه را بر عهده دارد، کارشناسان سوئیفت با اتصال آن به اولین سیستم ساتنا (RTGS) در این بانک، موجب ایجاد این آسیب پذیری شده­اند. وی اضافه کرده که تیم فنی سوئیفت اشتباهات متعددی در اتصال این سیستم بانک به سوئیفت مرتکب شده­اند. یکی از مقامات بانک مرکزی بنگلادش هم ضمن خودداری از ارائه توضیحات بیشتر به دلیل پایان نیافتن تحقیقات، گفته که به نظر می­رسد کارشناسان سوئیفت حتی رویه­های امنیتی خودشان را هم در این پروژه به طور کامل رعایت نکرده اند. گفته شده است که سیستم سوئیفت در بانک مرکزی بنگلادش از راه دور در دسترس بوده و صرفاً با یک پسورد محافظت می­شده است و اتصال آن به شبکه هم از طریق فایروال حفاظت نمی شده است. بانک همچنین اضافه کرده که وظیفه بررسی امنیتی کل سامانه بر عهده خود سوئیفت بوده است.

در همین حال سخنگوی سوئیفت  از هرگونه اظهار نظر در مورد ادعاهای اخیر خودداری کرده و حتی به این پرسش که آیا این پروژه مستقیماً توسط کارشناسان خود سوئیفت یا یکی از طرف های قرارداد آن انجام شده پاسخ نداده است. با این حال مدیر عامل سوئیفت گفته بانک مرکزی بنگلادش مسئول تأمین امنیت سیستم­های داخلی بانک که متصل به سوئیفت هستند بوده و ادعاهای بانک در مورد قصور تیم فنی سوئیفت نادقیق، غلط و گمراه کننده است. وی به بانک­ها هشدار داده که این حمله نه اولین مورد از این نوع حملات بوده و نه احتمالاً آخرین آن خواهد بود. البته یکی دیگر از مقامات بانک مرکزی بنگلادش گفته است که سیستم ساتنا به خوبی و به صورت عادی کار می­کند و بسیاری از کشورها از سیستم سوئیفت به این شیوه استفاده می­کنند، لذا این سیستم به خودی خود ریسکی را متوجه بانکها نمی­کند.

پلیس بنگلادش اعلام کرده که سوئیفت سیستم خود را به همان شبکه­ای متصل کرده که بیش از 5000 کامپیوتر متصل به اینترنت در بانک مرکزی به آن وصل بوده اند. در حالی طبیعتاً سیستمی با این حساسیت باید در یک شبکه محافظت شده و تا حد امکان ایزوله نصب شود. علاوه بر این، به جای استفاده از یک سوئیچ قابل مدیریت با امکانات کنترل دسترسی، از سوئیچی عادی برای اتصال لایه دو سوئیفت استفاده شده است.

بدافزار، ابزار اصلی نفوذ

بنا  به اظهارات پلیس، تیم فنی سوئیفت در طول راه اندازی سیستم یک اتصال بیسیم به سیستم های داخل اتاق مخصوص سیستم های سوئیفت ایجاد کرده بودند که با یک پسورد ساده محافظت می­شده است، اما پس از پایان پروژه این اتصال بی­سیم را قطع نکرده بودند. همچنین درگاه USB یکی از کامپیوترهای متصل به سوئیفت فعال بوده است، در حالی که در سیستم های اینچنینی با حساسیت بالا، غیر فعال کردن درگاه های جانبی برای کم کردن احتمال آلودگی به بدافزار ضروری است.

طبق برخی گزارش­ها، هکرها با استفاده از ضعف­های معمول در بسیاری از شبکه ها به شبکه داخلی بانک راه پیدا کرده­اند و سپس از آنجا با ایجاد تغییرات در نرم افزار Alliance Access هم تراکنش­های مدنظر خود را اجرا کرده و هم شواهد مربوطه را پاک کرده­اند. این نرم­افزار خواندن و نوشتن پیغام­های سوئیفت در سیستم فایل را انجام داده و نیز جزئیات تراکنش­ها را در پایگاه داده اوراکل ذخیره می­کند. هکرها با استفاده از یک بدافزار به صورت هدفمند، کنترل­های جامعیتی انجام شده توسط Alliance را غیرفعال کرده و با ایجاد تغییر در محتوا ترتیب درخواست­های پرداخت، تراکنش­های عادی سیستم را به نفع خود تغییر داده اند. این تغییرات از راه دور از طریق یک شبکه فرماندهی و کنترل بدافزار (C&C) در کشور مصر کنترل می­شده است. به علاوه، هکرها تأییدیه­های انجام تراکنش­های سوئیفت را هم با استفاده از همین بدافزار تغییر داده و مقدیر اصلی تراکنش را در آن وارد می­کردند و سپس در پایگاه داده ذخیر می­کردند تا همه چیز عادی جلوه کرده و بانک نتواند متوجه تغییر تراکنش­های عادی شود.

تحلیل و جمع بندی   

موضوع سرقت از بانک مرکزی بنگلادش با سوء استفاده از سیستم سوئیفت وهمچنین تکرار آن در بانک دیگری که تا زمان نگارش این متن نام آن اعلام نشده نشان می­دهد که احتمالاً یک کارزار هدفمند توسط مجرمان سایبری آغاز شده است که گفته می­شود هکرهایی از چین، پاکستان، فیلیپین، ماکائو و سریلانکا در آن دست دارند. در پایان آموخته­هایی از این ماجرا به شکل خلاصه بیان می­کنیم.

1-    ساده­ترین اشتباهات در پیکربندی سیستم­ها راه را برای پیچیده ترین نفوذها باز می­کند.

2-    کنترل دسترسی به شبکه و نرم­افزارها یک عنصر حیاتی در حفظ امنیت سیستم­ها است.

3-    بخش­بندی شبکه ومحدودسازی ارتباط با سیستم های حساس باید در کلیه سطوح انجام شود.

4-    هر سیستم نرم افزاری حتی سوئیفت می­تواند دارای آسیب پذیری­ امنیتی باشد، یا با وجود امن بودن خود نرم­افزار، به دلیل نقص در پیکربندی مورد سوء استفاده قرار گیرد.

حفظ امنیت نقاط پایانی (endpoints)  مستقل از دروازه­های ورود و خروج شبکه، اهمیت دارد.

+ افشین لامعی ; ٥:٠٥ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٤/٧
comment نظرات

ده تکنولوژی برتر امنیتی 2016 از دیدگاه گارتنر

گارتنر در کنفرانس امنیتی اخیر خود (GartnerSec) 10 تکنولوژی برتر امنیتی جدید را معرفی کرده است:

Cloud Access Security Brokers

Endpoint Detection and Response

Nonsignature Approaches for Endpoint Prevention

User and Entity Behavioral Analytics

Microsegmentation and Flow Visibility

Security Testing for DevOps (DevSecOps)

Intelligence-Driven Security Operations Center Orchestration Solutions

Remote Browser

Deception

Pervasive Trust Services

+ افشین لامعی ; ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/۳/۳٠
comment نظرات

تجهیزات بومی امنیت، راهکار حوادث اخیر؟

هک شدن سایت مرکز آمار ایران، مرکز توسعه تجارت الکترونیکی و چندین وب سایت دیگر توسط هکرهای منسوب به عربستان سعودی بحث های جدی در مورد امنیت سایت ها و سازمان های حاکمیتی به وجود آورد. در بسیاری از این بحث ها، راهکاری مبنی بر لزوم استفاده از محصولات بومی امنیت برای پیشگیری از این اتفاقات ارائه می شود، با این استدلال که:

محصولات بومی آسیب پذیری های شناخته شده کمتری دارند.

اول: اصل این ادعا زیر سئوال است. شاید بتوانیم بپذیریم که خود محصولات بومی به دلیل فوق العاده کوچک بودن بازار امنیت و سابقه محدود، کمتر شناخته شده هستند، اما این الزاماً به این معنی نیست که آسیب پذیری های شناخته شده دنیا در آنها وجود ندارد. برای یک کارشناس حرفه ای امنیت، یا برای یک نفوذگر حرفه ای خارجی، چقدر مشکل است که بفهمد فلان فایروال ایرانی از کدام نسخه لینوکس استفاده کرده و کدام نسخه از ماژول ها و سرویس های زیرساختی آن را به کار برده است؟ آیا غیر از این است که زیرساخت قریب به اتفاق محصولات بومی امنیت، همین سیستم عامل های شناخته شده جهانی و سرورهایی مثل آپاچی، MySQL و غیره هستند؟ بنابراین بستر این محصولات همان آسیب پذیری های شناخته شده را دارا هستند، به خصوص اگر به روز نشوند. در محصولات بومی غیر امنیت هم که وضع اگر بدتر نباشد بهتر نیست.

دوم: با فرض صحت این ادعا، الزاماً نمی توان نتیجه گرفت که امنیت محصولات بومی بیشتر از محصولات خارجی است. امنیت از طریق ایجاد ابهام (Security through Obscurity)، امنیت نیست و این یک اصل پذیرفته شده در دنیای امنیت است. مثال بارز آن هم الگوریتم های رمز هستند. اگر کسی ادعا کرد که یک الگوریتم اختصاصی و ناشناس برای رمز در محصول خود استفاده کرده، باید به امنیت آن محصول شک کرد. امنیت عملی یک الگوریتم رمز، با فرض اینکه خود الگوریتم در دسترس همه بوده و استفاده از آن برای همگان امکانپذیر است، تعریف می شود. محصولات شناخته شده جهانی حداقل در معرض تست و ارزیابی هزاران متخصص امنیت بوده اند. تضمینی وجود ندارد که یک محصول بومی که اساساً در معرض تست و حمله در محیط واقعی نبوده، حتی آسیب پذیری های به مراتب سطحی تر و پیش پا افتاده تری از آنچه در دنیا به عنوان آسیب پذیری شناخته شده اطلاق می شود، نداشته باشد.

سوم: Deface کردن وب سایت، در بسیاری از مواقع (نه در همه مواقع) می تواند کم ارزش ترین نوع از نفوذ به یک سازمان باشد. همانطور که در این موارد اخیر هم گفته شده که پیکربندی ناامن و عدم به روزرسانی بستر این سرویس ها، باعث شده که از آسیب پذیری های شناخته شده ای در این بسترها سوء استفاده شود.

اما این همه ماجرا نیست و استفاده از محصول بومی مزایایی دارد، از جمله اینکه در عمل، قرار دادن ایمپلنت در این محصولات، آنطور که مثلاً NSA در برخی محصولات معروف قرار داده، دور از ذهن است. همینطور درب پشتی هایی که به عمد یا سهواً در برخی محصولات وجود داشته (و اتفاقاً به دلیل در معرض تست عموم بودن کشف شده) احتمالاً در محصول بومی وجود ندارد. در واقع مشکلات امنیتی محصولاتی که توسط کشورهای متخاصم یا رقیب تولید می شود و ممکن است به صورت هدفمند در نمونه هایی که وارد کشور می شود قرار می گیرد، در محصول بومی وجود ندارد. استفاده از محصول بومی، این حس را به وجود می آورد که اجزای فنی تأمین کننده امنیت، تحت کنترل خود ما هستند. این مزایا در وهله اول برای زیرساخت های حیاتی کشور، که بالقوه در معرض اینگونه تهدیدها هستند، ارزش دارد.

همانطور که ذکر شد ماجراهای اخیر بیشتر از آنکه ناشی از ضعف در تجهیزات باشند، به عملکرد فنی نیروی انسانی بر می گردد. بزرگ ترین معضل امنیت فضای سایبری کشور هم نیروی انسانی است نه تجهیزات بومی و غیر بومی.

+ افشین لامعی ; ٩:۳٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/۳/٢٠
comment نظرات

درباره هک شدن سایت مرکز آمار

در هفته های اخیر نفوذهای انجام شده توسط هکری منسوب به کشور عربستان به نام داعس، بحث امنیت سایبری سایت­ها و سیستم­ها داخلی به خصوص دولتی را دوباره داغ کرد. اظهارنظرهای زیادی در رسانه­ ها و شبکه­ های اجتماعی در این زمینه انجام شد. در بسیاری از این اظهار نظرها به خصوص از طرف مقامات رسمی، به بومی­ سازی امنیت و استفاده از محصولات امنیت داخلی به عنوان یک راهکار تأکید می­شود.

پرسش اینجاست که استفاده از محصولات بومی امنیت تا چه حد از تکرار چنین اتفاقاتی جلوگیری می­ کند؟ آنطور که گزارش شده نفوذهای انجام شده توسط هکر عربستانی با سوء استفاده از آسیب پذیری­های شناخته شده انجام شده است. این آسیب پذیری­ها به دلیل پیکربندی ناامن و عدم به روز رسانی سیستم­ها وجود داشته اند. این سناریوی تکراری و قدیمی سوء استفاده از به روز نبودن سیستم­ها و اکسپلویت کردن آسیب پذیری­های شناخته شده، چه ارتباطی با بومی بودن یا نبودن محصولات امنیتی سازمان دارد؟

+ افشین لامعی ; ۸:٤۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/۳/۱۸
comment نظرات

آیا نهادهای متولی بهداشت و درمان کشور نسبت به مخاطرات فضای سایبری آگاهی دارند؟

این روزها در همه مراکز درمانی، بیمارستان ها، آزمایشگاه ها و غیره شبکه های کامپیوتری وجود دارد. بسیاری از خدمات به مراجعین با استفاده از انواع نرم افزارهای عمومی یا تخصصی پزشکی ارائه می شود. مهم تر اینکه تجهیزات جدید و پیشرفته پزشکی، مثل بسیاری از تجهیزات در صنایع دیگر، مجهز به سیستم های کامپیوتری یا قابل اتصال و پیکربندی با کامپیوتر هستند. اطلاعات بیماران هم به صورت الکترونیکی ذخیره و پردازش می شود. احتمالاً در فضای رقابتی مراکز درمانی، خدمات مدرن مثل درمان از راه دور، جراحی با ابزارهای کامپیوتری پیشرفته، ارائه خدمات بر بستر موبایل و غیره هم مورد توجه قرار گرفته یا می گیرد.

سئوال کلیدی این است که حوزه بهداشت و درمان کشور از نظر امنیت سایبری یا همان امنیت اطلاعات در چه وضعیتی قرار دارد؟ اگر به عنوان نمونه چند مرکز درمانی را انتخاب و به یک تیم خبره تست نفوذ بسپاریم، نتیجه چه خواهد بود؟ 

مخاطراتی که در فضای سایبری بهداشت و سلامت وجود دارد امروز فراتر از نقض حریم خصوصی و اطلاعات شخصی بیماران رفته و به زیرساخت های حیاتی درمان و تجهیزات پزشکی رسیده است. امروز همانطور که هک شدن اتوموبیل در حال حرکت و خارج شدن آن از کنترل راننده یک تهدید واقعی است، همین خطر برای تجهیزات جدیدی وجود دارد که گاهی جان بیمار بستری یا تحت جراحی در گرو عملکرد ایمن آن است (یادداشت دیگری در همین زمینه). 

سئوال کلیدی دیگر، عملکرد نهادهای متولی به خصوص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای تدوین الزامات، استانداردها و دستورالعمل های اجرایی امنیت سایبری و به خصوص ایجاد مکانیزم پیگیری و نظارت بر حسن اجرای آنها در بیمارستان ها و دیگر مراکز درمانی است. تا جایی که من جستجو کردم هیچ اطلاعات قابل اعتنایی در این زمینه درمنابع فارسی اینترنتی دسترس نیست. مشاهدات پراکنده من از مراکز درمانی هم اثربخش بودن اقدامات نهادهای متولی را (با فرض وجود این اقدامات) تأیید نمی کند.     

+ افشین لامعی ; ۸:۳٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٢/٢٩
comment نظرات

← صفحه بعد